III. Forma gramatyczna tematu Powinna być różnorodna, przeciwdziała to monotonii i wpływa dodatnio na aktywność uczniów. 1. Temat Г w formie zdania oznajmującego pojedynczego lub złożonego, np.: Poznajemy głoski ustne i nosowe [...]; Ćwiczymy pisownię wyrazów, w których nastąpiła utrata dźwięczności. 2. Temat w formie zdania pytającego pojedynczego lub złożonego: a) pytanie o rozstrzygnięcie, np.: Czy w zdaniu zawsze musi być podmiot? [...], b) pytanie o uzupełnienie, np.: Jak powstaje film? [...]. 3. Temat w formie zdania rozkazującego pojedynczego lub złożonego, np.: [...] Opisać swoje przeżycia związane z ostatnim dniem roku szkolnego. 4. Temat w formie równoważnika zdania lub zawiadomienia, np.: [...] Pożegnanie z krainą baśni (powtórzenie); Pisownia wyrazów z i, j po samogłoskach [...]. 5. Temat w formie kilku zdań bądź kilku równoważników, np.: Co zawiera podręcznik? Jak będziemy z niego korzystać? [...]. Jak? Gdzie? Kiedy? Na tropie przysłówka. IV. Zależność tematu od metody lekcji 1. Temat w formie zdania oznajmującego bądź wypowiedzenia bez orzeczenia odpowiada najczęściej: a) metodzie podającej, np.: Poznajemy głoski ustne i nosowe, Życie szkolne chłopców z Syzyfowych prac , Z dziejów książki, b) metodzie zajęć praktycznych, np.: Posługiwanie się encyklopedią, Układamy opis przedmiotu, Rozbiór zdania na części mowy. 2. Temat w formie zdania pytającego jest typowy dla lekcji problemowych, zawiera bowiem zagadnienie wymagające rozwiązywania [...]. 3. Temat w formie wypowiedzenia bez orzeczenia może zapowiadać lekcję problemową, jeśli zawiera problem do rozstrzygnięcia lub uzupełnienia [...]. 4. Temat w formie pozornego pytania — zdanie jest formalnie pytające, ale nie wymaga rozstrzygnięcia ani uzupełnienia, lecz zrelacjonowania znanych treści lub zapoznania się z