Warto jednak je przypomnieć za Okoniem (1996): - zasada systemowości, czyli porządkowanie wiedzy - zasada poglądowości, czyli respektowanie drogi miedzy konkretem a abstrakcją - zasada związku teorii z praktyka, czyli harmonijnego wiązania ze sobą wiedzy naukowej z praktyka codziennego życia - zasada efektywności, czyli związku między celami a wynikami kształcenia, -zasada stopniowania trudności, czyli pokonywanie trudności uczniów w poznawaniu i przekształcaniu rzeczywistości - zasada indywidualizacji i uspołeczniania, czyli związku interesów jednostki i zbiorowości. Jak twierdzi Okoń (1996) powyższa lista zasad kształcenia nie musi być zamknięta. K. Kopeć (2005) umieszcza w niej zasadę motywacji, ładu i porządku, a także zasadę wielostronności.