Sławomir Piskorz (red) 1995, Zarys dydaktyki geografii, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa. I. 1. 2. 3. 4. 5. II. Metody asymilacji wiedzy (metody podające, metody słowne) Opis Opowiadanie Wykład Pogadanka Praca z książką Metody samodzielnego dochodzenia do wiedzy 1. Dyskusja 2. Obserwacja i pomiar 3. Eksperyment i pokaz 4. Ćwiczenia kształcące formalnie: a) praca z mapą b) praca ze schematem c) praca z diagramem d) praca z filmem 5. Metoda problemowa 6. Gry dydaktyczne: gry planszowe, krzyżówka, wykreślanka, rebus, puzzle 7. Metoda studiów przykładowych 8. Metoda seminaryjna 9. Metoda projektu 10. Metody aktywizujące m.in.: burza mózgów, metaplan, drzewo decyzyjne, „335”, JIGSAW, analiza SWOT, śnieżna kula, mapa mentalna, poster, linia czasu, rybi szkielet 11. Metody terenowe III. Metody waloryzacyjne: 1. Metody impresyjne (mające na celu wywołanie emocji): obserwacja filmu, praca z tekstem literackim czy historycznym, obserwacja krajobrazu w terenie 2. Metody ekspresyjne (uczeń wyraża emocje sobą): przedstawienia (drama), poster IV. Metody praktyczne 1. Ćwiczenia techniczne lub praktyczne – opanowanie umiejętności np. posługiwanie się mapą, kompasem, zmierzenie spadku, narysowanie profilu, sporządzenie wykresu 2. Ćwiczenia terenowe 3. Metody służące realizacji zadań wytwórczych i usługowych – organizowanie ogródka, wykonanie gnomonu, deszczomierza