dostosowując styl do określonych form wypowiedzi, nie wykluczając stylu urzędowego. Stosują różne struktury zdaniowe i bogate słownictwo dla osiągnięcia pożądanego efektu. Pisownia jest na ogół poprawna, także w zakresie wyjątków ortograficznych. Pismo odręczne jest schludne i czytelne. Reguły przestankowania są na ogół przestrzegane, co zwiększa jasność tekstu, a myśli są ujęte w akapity”. „Podczas projektowania i wytwarzania uczniowie stosują szereg strategii pomagających im wpaść na właściwy pomysł. Potrafią wskazać, jak potrzeby i gusty użytkowników znajdują odbicie w istniejących wytworach oraz uwzględnić je w swej własnej pracy. Decydują o wyborze materiałów i technik na podstawie rozumienia ich właściwości fizycznych i produkcyjnych. Potrafią wskazać sprzeczne żądania wobec swoich projektów, wyjaśnić, jak ich projekty odnoszą się do tych żądań, i wykorzystać tę analizę do dokonania prezentacji projektu.” Przytoczone standardy wymieniają główne kryteria oceny umiejętności pisania (zainteresowanie czytelnika, funkcjonalność tekstu, poprawność gramatyczna, czytelność, jasność myśli, poprawna konstrukcja wypowiedzi) i projektowania wytworów (różnorodność strategii projektowania, uwzględnianie potrzeb i gustów użytkowników, trafność doboru materiałów, godzenie sprzecznych żądań, właściwa prezentacja wzorów). Jednakże nawet w powiązaniu z programem nauczania przedmiotów „język ojczysty” oraz „projektowanie i technologia”, wyznaczającym cele i materiał kształcenia, nie wystarczy to do pełnego i jasnego przedstawienia wymagań programowych. Dlatego komisje egzaminacyjne w Anglii przesyłają zainteresowanym szkołom szczegółowe wytyczne programowe {syllabuses) oraz przykłady prac uczniów i ocen nauczycielskich opartych na obowiązujących standardach. Podobną funkcję jak standardy edukacyjne spełniają opisy zawodów (charakterystyki zawodowe), przedstawiające czynności wykonywane na określonych stanowiskach pracy wraz z wykazami wiadomości i umiejętności wymaganych w tych zawodach. Treść kształcenia Cele kształcenia, materiał kształcenia i wymagania programowe mogą być rozpatrywane osobno lub łącznie. W tym drugim przypadku tworzą „treść kształcenia”. Treść kształcenia to system nauczanych czynności, określonych pod względem celu, materiału i wymagań, przetwarzany z postaci programowej na osiągnięcia uczniów (Niemierko, 1990, s. 184-194). Treść kształcenia może być przedstawiona następująco: