Basic HTML Version

|  | Table of Contents |  | View Full Version

Page 7 - książka gotowa + okładkastr1 i 4
P. 7

    Wstęp

             Kontekstem współczesnej edukacji są nieustanne zmiany zachodzące w dzisiejszym świecie.
    Nieustanne unowocześnienia technologiczne, rozwój technik masowej komunikacji, przeobrażenia
    w sferze pracy, konkurencja na rynku pracy, międzynarodowe zmiany składu demograficznego siły
    roboczej oraz konieczność stałego dostosowywania do zmieniających się warunków stawiają przed
    systemami kształcenia nowe zadania. Edukacja dziś przede wszystkim powinna skupić się na
    wykształceniu u współczesnego człowieka takich umiejętności, które pozwolą mu na prawidłowe
    funkcjonowanie w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Należy do nich m.in. umiejętność

    zdobywania, przetwarzania, przekazywania i krytycznej weryfikacji informacji oraz wykorzystywanie
    zdobytej wiedzy w praktyce. Pierwsze z wymienionych umiejętności wiążą się z rozwojem Internetu i
    technologii komputerowych, które sprawiły, że żyjemy obecnie w erze natychmiastowej informacji. Za
    pośrednictwem nowoczesnych mediów można bowiem zawsze i wszędzie je zdobywać, można się nimi
    wymieniać, a przesłanie informacji z jednego końca świata na drugi zajmuje jedynie kilka sekund.
    Nowoczesne technologie są niewątpliwie wspaniałym narzędziem, które pozwala człowiekowi na ciągły
    rozwój, jednak niosą one także chaos informacyjny oraz szereg innych zagrożeń. Trzeba przy tym
    pamiętać, że ich rola będzie nieustannie rosła, dlatego tak istotne jest przygotowanie kolejnych pokoleń
    do życia w świecie zdominowanym przez informacje i komputery. Druga z wymienionych umiejętności –
    wykorzystywanie wiedzy w praktyce – jest wynikiem odejścia od encyklopedycznego sposobu
    kształcenia i potrzeby posiadania określonych kompetencji warunkujących atrakcyjność na rynku pracy.
    Zadaniem edukacji jest więc kształtowanie umiejętności, które pozwolą na efektywne stosowanie w danej
    sytuacji zdobytej wiedzy i doświadczenia. Aby zrealizować te zadania, szkoła musi wypracować
    odpowiednie metody i sposoby edukacji, które będę wykorzystywane na wszystkich jej poziomach.
    W tym celu niezwykle ważne i pożądane staje się interdyscyplinarne podejście do kształcenia.

             Jak podaje J. Hermaszewski interdyscyplinarność należy rozumieć jako pewnego rodzaju
    współpracę między różnymi dziedzinami nauki, podczas której stosowane są typowe dla poszczególnych
    dyscyplin metody badawcze, w celu doprecyzowania sformułowanego uprzednio problemu. Efektem
    działań interdyscyplinarnych jest specyficzna nowa wiedza, która prezentuje całkiem inne podejście od
    tych przedstawianych przez dziedziny, na których się opiera1. Interdyscyplinarność pociąga za sobą
    kooperację i współzależność działań z różnych obszarów. Jej ważnym składnikiem jest praca zespołowa
    w rozwiązywaniu określonego problemu, będącego problemem interdyscyplinarnym2.

             Zgodnie z ideą interdyscyplinarności w nauczaniu należy jak najczęściej odchodzić od schematu -
    „jeden nauczyciel, jeden przedmiot, jedna godzina, jedna klasa”. Konieczne jest więc odrzucanie

    1 J. Hermaszewski, Kształcenie interdyscyplinarne - nowa jakość kształcenia, Państwowa Wyższa Szkoła
    Zawodowa w Głogowie, Legnica 2013, dostępne online [na:] http://hermaszewski.glogow.pl/wp-
    content/uploads/2013/12/Prezentacja-20.11.2013.pdf (dostęp 29.07.2015 r.).
    2 D, Opozda, Interdyscyplinarność i intradyscyplinarność w pedagogice rodziny, „Paedagogia Christiana” 2014, nr
    2(34), s. 172.

| 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 |