Samorealizacja, rozwój oraz odpowiedzialność sprzyja dążeniu do doskonałości, która przejawia się stopniowo z jak najlepszymi rozwiązaniami najpierw małych problemów po bardzo skomplikowane. Nauczanie chemii i biologii daje uczniom podstawy do podejmowania przemyślanych decyzji w różnych, nierzadko całkiem nowych sytuacjach, kształtuje odpowiedzialność za podejmowane decyzje. Nabycie takiej umiejętności przez uczniów podczas zajęć z chemii i biologii pozwoli na kształtowanie kultury chemicznej, która stanowi część ogólnej kultury społeczeństwa. Stwarza to warunki, by uświadomić uczniom, że stosowanie wszelkich zdobyczy chemii zależy od wiedzy, odpowiedzialności i wyobraźni człowieka. Skutkiem tego powinno być przygotowanie ucznia do właściwego korzystania ze zdobyczy cywilizacji. Tak gwałtowny rozwój chemii nie byłby możliwy, gdyby nie rozwój innych dziedzin nauki oraz techniki. Chemia uczy jak „interpretować” przyrodę, korzystania z urządzeń dostarczonych przez technikę, prowadząc do ich doskonalenia. To współdziałanie to trwa i będzie trwać. Dlatego dalszy rozwój wiedzy chemicznej jest nieunikniony tak jak nieunikniony jest rozwój cywilizacji. Nawiązanie do tych faktów w procesie nauczania pozwala na uświadomienie współdziałania chemii z innymi naukami, nie tylko przyrodniczymi. Obecnie na całym świecie, również w Polsce obserwuje się spadek zainteresowania naukami przyrodniczymi, a zwłaszcza chemią, która jest uważana za naukę trudną i wymagającą. Składają się na to przyzwyczajenia nauczycieli, niereformowalne podręczniki, które mimo nowych i coraz bardziej kolorowych wnętrz, odnoszą się do starych treści. Aby zmienić ten wizerunek chemii wśród młodzieży ponadgimnazjalnej w wielu szkołach wprowadza się różne programy i innowacje. W 2009 roku w XXVI Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie wprowadzono wprowadzono program pt. Analiza medyczna i sądowa - program nauczania dla klasy z rozszerzoną biologią i chemią z elementami analizy medycznej i sądowej Program opracowali nauczyciele uczący w szkole biologii – mgr Iwona Gruchot oraz chemii mgr inż. Ewelina Jabłońska i mgr Joanna Niemiec. Dotyczył on tylko jednego oddziału. Zgodnie z Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 9 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków prowadzenia działalności innowacyjnej i eksperymentalnej przez publiczne szkoły i placówki program ten został zaakceptowany przez Radę Pedagogiczną jak i Radę Szkoły. Ponieważ na realizację tych zadań potrzebne były dodatkowe fundusze, w postaci dodatkowych godzin lekcyjnych, program uzyskał również pozytywną opinię przedstawicieli Wydziału Edukacji Urzędu Miasta Krakowa. Głównym celem tej innowacji było między innymi rozwijanie zachowań badawczych w zakresie umiejętności biologii i chemii, pielęgnowanie osobistych zdolności i zainteresowań ucznia, dążenie do samorealizacji i samodoskonalenia, wszechstronny rozwój intelektualny, emocjonalny i społeczny, przygotowanie do dalszej edukacji w zakresie nauk przyrodniczych, rozwijanie aktywnej postawy twórczej i badawczej, rozwijanie umiejętności rozwiązywania problemów. Uczniowie samodzielnie wykonywali ćwiczenia z analizy ilościowej i jakościowej, a także z zakresu biochemii. Mogli praktycznie obserwować zachodzące podczas reakcji procesy chemiczne. Autorzy programu chcieli przybliżyć uczniom chemię i procesy chemiczne, tak, aby mogli bardziej świadomie wybierać kierunki studiów dalszej edukacji. Ponadto chcieli przedstawić uczniom, że chemia nie jest nauką teoretyczną, ale, że każde twierdzenie i definicja jest wynikiem konkretnego procesu chemicznego. Na realizację zadań zawartych w programie przeznaczone zostały trzy godziny lekcyjne – jedna w klasie 1 – obejmowała zagadnienia z biologii i dwie w klasie drugiej – z podziałem na grupy – na których uczniowie przeprowadzali ćwiczenia laboratoryjne z chemii medycznej i sądowej. Oddział podzielony został na dwie grupy. Pierwsza przez jeden semestr realizowała zajęcia z analizy medycznej (analiza leków, analiza biochemiczna itp). Druga grupa w tym czasie prowadziła doświadczenia z zakresu chemii sądowej (badania daktyloskopijne, toksykologiczne 101