szukanie dróg rozwiązań problemów, które uczeń samodzielnie wygenerował. Rys. 4. Etapy procesu uczenia się zgodnie z założeniami konstruktywizmu. (opracowanie własne) Rozwój poznawczy Piageta Teoria Piaget’a, zakłada, iż struktura poznawcza związana jest organizacją i adaptacja istot żywych związaną z ich rozwojem w określonym środowisku. Podkreśla dążenie do równowagi między informacją otrzymaną ze środowiska, a istniejącymi strukturami wiedzy. Rozwój jednostki związany jest z „konstruowaniem’ wiedzy, poprzez nabywane doświadczenie, następnie mózg tworzy na tej podstawie schematy, modele w celu uzyskania odpowiedzi na postawione pytania. Zdaniem Piageta uczenie powinno być całościowe, autentyczne i „realne”. Obecnie założenie to można osiągnąć poprzez zastosowanie technologii informacyjnej. Wykorzystanie technologii informacyjnej, pozwala nauczycielowi stworzyć środowisko uczenia się „poszerzyć konceptualną i eksperymentalna bazę uczącego się” [Juszczyk, 2002]. Komputer pozwala tworzyć schematy diagnostyczne, które zgodnie założeniami Paperta pozwalają na analizę błędów umożliwiając dostosowanie stopnia trudności do indywidualnych możliwości uczącego się. Koncepcja kognitywistyczna Wygotskiego W teorii Wygotskiego kompetencje poznawcze kształtują się i rozwijają w toku interakcji społecznych, nie są wynikiem natury wewnętrznej i jednostkowej [Bryant, 1997]. Do interakcji społecznych należy zaliczyć komunikowanie się, myślenie, tworzenie kultury. To od przekazu kuturowego zależy zakres naszego poznania, naszych zdolności. Kultura narzuca nam sposób czytania, myślenia, zapamiętywania, kategoryzacji [Nodzyńska, 2010]. Bryant [1997] uważa, że ma większy wpływ na nas niż dziedziczenie biologiczne. Szczególną rolę odgrywa kontekst kulturowy w przypadku przetwarzania informacji multimedialnych [Juszczyk, 2002]. Dostęp do Internetu sprawia, iż w Sieci również możliwe staje się kształtowanie naszych zachowań społecznych. Weźmy pod uwagę np. treści dotyczące klonowania czy dziedziczenia cech, a inteligencji, rolą nauczyciela będzie takie kierowanie procesem poznania, które pozwoli rozwijać umiejętność krytycznego myślenia względem dostępnych treści. Koncepcja konstruktywistyczna Papert’a Seymourt Papert uczeń i współpracownik Piageta [1996] „Głosi on, że dzieci nie dostają idei, one je tworzą uczące się dzieci tworzą nowe idee szczególnie skutecznie wtedy, gdy są zaangażowane w konstruowanie różnego rodzaju artefaktów- może to być robot, poemat, zamek z piasku, program komputerowy lub cokolwiek innego, czym można się podzielić z innymi i co może być przedmiotem wspólnej analizy i refleksji”. Dziecko nie jest odbiorca, ale jest twórca swojej wiedzy. Papert [1999] sformułował osiem idei konstrukcjonistycznych. Jedna z nich dotyczy technologii, jako tworzywa. Dysponując technologią, możemy tworzyć znacznie więcej interesujących rzeczy, i tworząc je, możemy znacznie więcej nauczyć. Dotyczy to szczególnie 84