Lekcje przyrody powinny być nade wszystko „wspaniałą przygodą” przeżywaną co roku na nowo, zarówno przez ucznia jak i przez jego nauczyciela. By to osiągnąć, należy wykorzystać tak naturalną, dla tego etapu rozwojowego, ciekawość świata. Poznawanie czegoś nowego w czasie lekcji przyrody jest źródłem ogromnej radości i satysfakcji dzieci. Stąd też bardzo duża rola metod aktywizujących, które nie tylko przekazują treści przyrodnicze, ale uczą również zasad współpracy w grupie, rozwijają zainteresowania i zdolności poznawcze, uczą twórczego myślenia, formułowania i rozwiązywania problemów oraz samodzielnego poszukiwania. Należy również podkreślić, że poszczególne elementy edukacji przyrodniczej powinny się pojawiać wielokrotnie w ciągu trzech lat nauki. Dotyczy to przede wszystkim opisywania i interpretowania zjawisk przyrodniczych, prowadzenia obserwacji i wyciągania wniosków oraz korzystania z rożnych źródeł wiedzy. Reforma szkolnictwa w swoich założeniach jest przede wszystkim reformą stylu pracy ucznia i nauczyciela. Głównym celem nauczania przyrody jest wprowadzenie ucznia w życie środowiska lokalnego, kształtowanie właściwych postaw oraz rozumienia roli i miejsca człowieka w przyrodzie. Nauczyciel przyrody, chcąc osiągnąć ten cel powinien być człowiekiem o szerokich horyzontach myślowych, wykorzystującym w sposób elastyczny dostępne metody nauczania, prowadzącym swoje lekcje w sposób twórczy i nowoczesny.